منافقان باشند . قتادة گويذ : مرتدّان باشند . ابى كعب گويذ : همهء كافرانند كى روز ميثاق « بلى » گفتند و درين عالم كافر شذند ؛ و گفته‌اند : اهل كتاب‌اند كى بعد از مبعث محمّد بمحمّد - عليه السّلم - كافر شذند و پيش از مبعث او بأو ايمان داشتند . « فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ » بچشيذ عذاب كى جزاء كفر شما آنست . « وَ أَمَّا ( 96 ) الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ » و امّا آنانك رويهاى 949 ايشان سپيذ بوذ در بهشت باشند « هُمْ فِيها خالِدُونَ » ايشان در آن بهشت دايم باشند . زجاج گويذ : « ف » 950 از پى تأكيد ذكر فرموذ . ابن عيسى گويذ : هر يك ازين « فا » هاء دوگانه - يعنى : « ففي » - بنفس خوذ قايمند ، اى : انّهم في رحمة اللّه و انّهم خالدون فيها . « تِلْكَ » يعنى : اينچ پيش ازين ذكر كرديم از قصص و أوامر و نواهى « آياتُ اللَّهِ » كتاب خذاست . ابو عبيد گويذ : عجايب او . « نَتْلُوها عَلَيْكَ » قصّه مىگوييم 951 با تو - اى محمّد ! - « بِالْحَقِّ » يعنى : بوعد و وعيد . محمّد جرير 952 گويذ : همه راستست و يقين . « وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ » و خذاى - تعالى - نخواهذ كى ظلم كنذ بر عالميان ، زيرا كى ظلم نه صفت اوست و او آفريذگار ايشانست . مصنّف كتاب گويذ : ظاهر آيات خاص است - چنانك بيان كرديم - ، امّا حكم آيات عام بوذ . بارى - تعالى - اهل ايمان را امر مىفرمايذ كى متابعت بعضى از اهل كتاب - يعنى : قرآن - مكنيذ كى بمراد و هواى خوذ آن را تفسير كنند و آنچ حق بوذ فروگذارند و بباطل مشغول شوند و مراد ايشان آن بوذ كى شما را از دين و ايمان بگردانند و بكفر دلالت كنند و شما چگونه 953 ( 97 ) بگفت ايشان كافر شويذ ؟ - و قرآن و اخبار رسول 954 در ميان شما بوذ - ، و هر كس كى تمسّك به حكم قرآن و اخبار رسول كنذ او راه راست يافته باشد . اى اهل ايمان ! از خذاى - تعالى - بترسيذ چنانك سزاى ترسيذن باشذ از وى ، و نشان ترس خذاى - تعالى - آن بوذ كى از حكم او تجاوز نكنند و بر ايمان مداومت نمايند و در دين مجتمع باشند و متفرّق نشوند چنانك فرموذ : « وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ * وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا » . به حكم اين آيات بعد از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - عمل نكردند و از خذاى - تعالى - نترسيذند كى فاطمه دختر رسول را بيازردند 955 و حقّ وى بوى نداذند از فدك و عوالى 956 كى رسول در حال حيوة خوذ بوى داذه بوذ و امامت كه حقّ امير المؤمنين بوذ بباطل بدل كردند 957 و بيعت و عهد خوذ بر آن نقض كردند و اوّل كسى كى